Los edulcorantes artificiales

Os edulcorantes artificiales son os que coñecemos como axuda a pérdida de peso e a prevención de diabetes pero en verdade aceleran o desarrollo da intolerancia a glucosa e o síndrome metabólico. Isto faise cambiando a composición de bacterias que residen no noso intestino. O uso de edulcorantes en bebidas e comidas están axudando na epidemia contra a obesidade e a diabetes. Os investigadores demostraron en un traballo que os edulcorantes aínda sin tener azúcar teñen a capacidade de ter un efecto directo sobre a capacidade do corpo para usar glucosa. A intolerancia a glucosa é o primeiro camiño ao síndrome metabólico. Os investigadores investigaron a hipótesis de si a microbiota intestinal se relacionaba con este fenómeno , pensabase que as bacterias podían causar esto ao reaccionar ás novas substancias como edulcorantes artificiales , xa que o organismo non os asimila como un alimento.

A continuación o esperimento feito polo grupo de científicos extraeu a microbiota dos ratóns enfermos e transmitiulla os ratóns sen enfermidade , o que resultou por parte dos receptores a intolerancia a glucosa. Esto levou a deducir que o cambio nas bacterias intestinales son resposables dos efectos nocivos. Nos humanos descubriuse unha asociación entre o consumo dos edulcorantes artificiales e a configuración personal das bacterias intestinais , e esto levaría a intolerancia a glucosa. Fixose un experimento con voluntarios aplicando a alimentos edulcorantes artificiales e facendo que os comesen e os bebesen , e observouse que moitros dos voluntarios en tan só unha semana comezaron a desarrollar intolerancia a glucosa.

La cruz de Einstein

O telescopio Hubble fotografiou unha lexana explosión de supernova multiplicada por catro , a causa de que a súa luz se curva polo efecto gravitatorio dunha galaxia masiva.
É a primeira vez que se capta un efecto como este con unha supernova.
Esta supernova vese unhas vinte veces máis brillantes de como é o seu brillo natural , esto debese a conbinación de dúas lentes superpostas. O grupo galáctico enfoca a luz da supernova a tres direccións diferentes, e unha está alineada cunha galaxia elíptica do grupo e produce un segundo efecto.

Foi encontrado por unha científica chamada Kelly , analizando datos tomados por el Hubble.
Este descubrimento pode levar a moitos lugares e proporcionar moita información importante , xa que se leva 50 anos buscando unha supernova con un efecto de lente gravitacional como a de esta.
Esta podería proporcionar moita información astrofísica.
No proceso de curvatura do espacio-tempo que fai que a luz se desvíe implicase a materia ordinaria das galaxías, pero tamén a súa vez está implicada a materia oscura ascendendo a un 27% do universo e que nadie sabe que é.
Como finalidade da utilización de esta imaxe podería axudar a estimar a cantidade e a distribución da materia oscura no grupo galáctico.

MÁS INFO

PROTEÍNA REGULADORA DE ENFERMEDADES AUTOINMUNES

A hora de que un axente patóxeno se introduce no noso corpo o corpo reacciona contra el , xa sexa fagocitando ou neutralizando.

Pero o noso corpo non é solo atacado por enfermidades externas producidas por virus,bacterias,fungos ou protozoos , o noso organismo as veces reacciona contra si mesmo producindo diversos tipos de enfermidades.

Pero o descubrimenmto dun grupo de científicos dunha nova proteína que regula que o corpo reaccione contra si mesmo pode ser un dos principales pasos para atopar un tratamento que sexa capaz de que o funcionamento normal das defensas non se altere.

Afirmase que a clave atópase nos linfocitos T , xa que non reacionan igual ante unha resposta inmune normal e unha autoinmune. Na normal o antíxeno actúa durante a infección , e na autoinmune non se obedece a un estímulo externo.

O que si se encontrou foi un regulados o p21 que ten unha relación coa resposta autoinmune xa que as células T.

Cando se encontra un invasor as Células T multiplicanse de xeito moi considerable , e para controlar este proceso a proteína p21 aumenta , e a reacción autoinmune baixa e mantense a inmunitaria normal.

Poderíase intentar inducir a súa sobreexpresión nas Células T , o que tamén se fara e observar como actúa esta proteína e observar as que actúan no proceso para ver si algunha se podería usar mellor para crear un farmaco.

MATERIAL REPELENTE DE AUGA

Un grupo de investigadores conseguiu encontrar un metal capaz de repeler a auga o que fai que as gotas de auga reboten .
Este efecto non é producido nin por moito menos por algunha propiedade do metal . 
Observouse este efecto cando os científicos aderiron uns patróns microscópicos con diversas formas na superficie do metal coa axuda dun láser , xerando superhidrofobia.

Unha universidade de EEUU usando pulsos láser conseguiu aderir estás propiedades a ditos metais.
Esta técnica usouse para aplicala a diferentes obxetivos , como podería ser evitar a conxelación das ás dos avións a alturas moi elevadas entre outras moitas superficies.
Un dos logros máis vistosos e con maior utilidade é conseguir auga de chuvia en países menos desarrollados.
Tamén se podería combinar con outros láseres o que facería que determinados metais conseguisen absorver a luz.
Pero esta técnica aínda está en proceso de desarrollala xa que se tarda moito en debuxar patróns de escaso tamaño.

DENDE AS CÉLULAS NAI A OUTRAS CÉLULAS

As células nai son unhas células que se detectan nos organismos multicelulares.
As súas características máis destacables son a súa capacidade de división a través da mitose e a capacidade de atorrenovarse.
Estas células son as únicas que teñen a capacidade de transformarse na maioría das células do noso organismo , dende células do fígado ata neuronas , e moitas outras.

Podémolas encontrar en varias partes do organismo , dende a médula osea ata o sangue e a graxa.

Tamén se pode facer búsquedas de células nai en proceso de formación , nos embrións , na sangue do cordón.

O acelerador LHC

Tras dous anos sen estar en funcionamento para acometer o reacondicionamento técnico o gran acelerador de partículasempeza a prepararse para volver estar operativo. Os científicos, que descubriron nas colisións de partículas xeneradas no Bosón Higgs.Cas operacións destes dous anos, o LHC funcionará a partir de ahora, e durante un par de anos polo menos a 13 teralectronvoltios , que é casi a enerxía para a que foi construído e practicamente a dobre alcanzada na súa misión anterior , que tan só chegou a oito teralectronvoltios nas colisións . Esta misma semana todos os imánss dun sector do acelerador  recibiron enerxia para alcanzar os 13 TeV. No interior do LHC circulan, en direccións opostas , protóns acelerados case coa velocidade da luz que chocan frontalmente nos catro puntos do anillo onde están os detectores (ATLAS , AMS ,LHCb)  co que os físicops rexistran os resultados de ditas colisións.  O análisis desos datos sobre as partículas que se destrúen e se crean como resultado de moitisimos choques por segundo permite profundizar no coñecemento dos compoñentes elementales de todo o existente . Ningún acelerador de partículas no mundo chegou aos oito TeV como puido facer o LHC , e moitisimo menos aos 13 TeV nas colisións que ahora e capaz de chegar a alcanzar. En 2008 a máquina sufríu unha forte avería o que provocou que non puidese funcionar durante 14 meses. Unha mala conexión entre grandes imáns fixo que deixasen de ser superconductores , xerando danos nun tramo de 800 metros. Está formado por 1200 imáns superconductores e os campos magnéticos xerados guían os haces facendos colisionar. Para poñelo ahora máis seguro o que se fixo foi reforzalo 1700 conexións. O espazo preparado , un octavo , está formado por 154 imáns que xa alacanzaron os 11000 amperios necesarios. A posta en marcha do acelerador é unha operación complexa .

De células de la piel a neuronas

Los científicos han descubierto una nueva manera de convertir las células de la piel humana en células cerebrales.
Ofrece una nueva esperanza para la medicina regenerativa y el descubrimiento de medicamentos .

Este trabajo podría tener implicaciones importantes para los pacientes y las familias que sufren de enfermedades neurodegenerativas como el Alzheimer, el Parkinson y la enfermedad de Huntington.
Las células madre embrionarias , son células que pueden convertirse en cualquier tipo de célula . Estas constituyen una promesa para la medicina regenerativa, en la que los órganos y tejidos dañados pueden ser reemplazados o reparados por nuevas células. Muchos científicos consideran clave el uso de células madre para los futuros tratamientos , incluyendo las enfermedades cardíacas y la diabetes.
Las células de la piel podrían ser utilizadas para poner a prueba tanto la seguridad como la eficacia en el tratamiento de la enfermedad de Alzheimer.